De zon schijnt, de lucht is helder en de piloot is in een beste bui. We vliegen laag over London en cirkelen een poosje boven het oude centrum van de Engelse stad. De rivier de Thames kronkelt tussen de oude gebouwen door terwijl de Tower Bridge scherp afsteekt tegen het grauwe water. Rakelings vliegen we over het Buckingham Palace en dan nog een keer. En nog een keer. Eindelijk lijkt er plaats te zijn op het vliegveld van London Heathrow en kan de landing worden ingezet.
Goa, India, 12 augustus 2007‘Bikes, dykes, windmills and amazing fields of tulips. People with an extremely liberal state of mind’ Reisgidsen bereiden ons wel voor op Nederland, maar helaas niet op thuiskomen. Over enkele dagen reizen we terug naar ons thuisland.
Bangkok, Thailand, 16 mei 2007Het betaald erg slecht (sterker nog, we moeten er geld op toe leggen), maar het is een prachtig vak. Reiziger zijn. Voor ons is het een manier om wakker te worden: de hitte voelt anders, de kou is niet als thuis, de mensen klinken en ruiken anders. Het is alsof alle zintuigen worden schoongemaakt en we weer wat meer mens worden.
Santiago de Chili, 6 maart 2007Het eerste half jaar zwerven over het Latijns Amerikaanse continent zit er bijna op. Enigszins vliegt de tijd voorbij, aan de andere kant lijkt het ook alsof we ergens in september de pauzeknop hebben ingedrukt en ons leven plotsklaps van een wilde achtbaan naar een rustig kabbelend beekje is veranderd. We genieten, volop. Niet eens zozeer al het moois dat ons pad kruist, maar met name de tijd die we samen doorbrengen is erg bijzonder.
6 maart 2007, Santiago de ChiliVoor ons ´beginnende Latijns Amerika reizigers´ zijn de afgelopen maanden één groot avontuur geweest. We hebben genoten van elk moment, de onderlinge diversiteit en de raakvlakken en overeenkomsten met onze eigen belevingswereld. Ondanks dat veel ontwikkelingslanden op elkaar lijken (het chaotische verkeer, de armoede, ontwikkelingsproblematieken, de corruptie, de rotzooi, maar ook de puurheid, de rust, de tijd...) vielen ons in deze regio vooral de westerse invloeden enorm op.
10 september 2006Nog twee weken te gaan en nog duizend dingen te doen. We voelen ons (nog even) op en top Nederlander. Oninteressante, maar belangrijke dingen zoals verzekeringen afsluiten; ons uit laten schrijven uit het bevolkingsregister; ouders machtigen voor financiële zaken of het aanvragen van een internationaal rijbewijs stapelen zich op. Bizarre regels en ingewikkelde constructies blijken deel uit te maken van de Nederlandse bureaucratie. Combineer dit met emotionele afscheidsbezoekjes, surpriseparty’s en tientallen verhuisdozen om ons heen en de chaos lijkt compleet…
25 augustus 2006Een flinke dosis idealisme en een hoop lef blijken niet voldoende ingrediënten voor een wereldreis. Tickets moeten geboekt worden en routes uitgestippeld. Immers kent ook onze spaarrekening een bodem en de keuze voor een bestaand wereldticket is goedkoper dan het willekeurig aan elkaar plakken van losse vluchten.
9 augustus 2006Zoals bekend, hebben wij een voorliefde voor Azië en de stille hoop dat we hier uiteindelijke onze dromen kunnen verwezenlijken. Tegelijkertijd hebben we een sterke drang om onbekende continenten te doorkruisen en nieuwe culturen op te snuiven. We besluiten te starten in Afrika, hier een aantal maanden doorheen te trekken, vervolgens de oceaan over te steken om verder te reizen in Midden- en Zuid-Amerika, alvorens we Azië bereiken. Makkelijker gezegd dan gedaan.
2 augustus 2006Maandenlang buigen we ons over wereldkaart en atlas, dromen weg bij reisbrochures en luisteren ademloos naar hen die ons voorgingen. Vol weemoed blikken we terug op eerdere reizen en periodes van vrijwilligerswerk in tropische oorden. De tijd is aangebroken om tickets te boeken, maar waarheen?
7 juli 2006Overweldigend, emotioneel maar vooral ontzettend gezellig en ontspannen, zo zouden we de dag dat we elkaar het ja-woord gaven willen omschrijven. Om de trouwdag echt tot onze dag te maken, hebben we onze passie voor de wereld een speciale plek gegeven.
Voorjaar 2006De afgelopen maanden zijn we ons opnieuw bewust geworden van het feit dat onverwachtse gebeurtenissen ons zo nu en dan dwingen om een pas op de plaats te maken. Temidden van de vele voorbereidingen voor de bruiloft, de stress op Frieda’s werk vanwege afronding en afscheid, de chaos van een verhuizing en het uitstippelen van een wereldreis; zorgde een goedbedoelde bos bloemen tijdens de paasdagen voor een bizarre wending aan het drukke bestaan…