Alles gaat nog steeds goed hier met ons, we raken aardig gewend aan de bizar hoge temperaturen. We zijn uiteindelijk drie dagen in Fes gebleven, even weer bijtanken.. Zondag zijn we met een zogenaamde grand taxi (een oude lelijke Mercedes Benz waar maar liefst tien personen in worden gestapeld) naar Sefrou gegaan, een klein bergdorpje dertig kilometer verderop. Op zich niet een spectaculair dorp, maar liggend in een prachtige omgeving waar watervallen, bergketens en prachtige vergezichten domineren. Hier aangekomen werden we aangesproken door een oude Marokkaanse, manke hippie op weg naar z’n grot…
6 augustus 2002Even de laatste avonturen uit het land van duizend-en-een-nacht, met ons gaat alles nog steeds goed. De eerste verschijnselen van een zonnesteek en de aanhoudende diarree nemen we voor lief. Daar waar wij in Nederland met voorbijgangers kletsen over het weer, is diarree het gespreksonderwerp onder reizigers in Marokko. Tips, vorderingen..zelfs hoeveelheid en kleur passeren de revue. Nee, reizen door Noord-Afrika gaat niet over rozen...
13 augustusWe zijn nog steeds in Essouira blijven hangen, het lijkt alsof we hier niet meer weg komen.. Het is heerlijk relaxen hier aan de Marokkaanse kust. De temperaturen zijn goed (26-28°), er staat veel wind dus bruinbakken op het strand zit er niet in maar ruige wandelingen maken des te meer! We hebben twee Nederlanders ontmoet met wie we samen relaxen, nietsdoen, eten, drinken en opnieuw: nietsdoen. Alhoewel… afgelopen zaterdag hebben we vier paarden gehuurd en hebben we ons op het strand, door de branding in volle galop, flink uitgeleefd! Frieda was de enige met wat rijervaring en genoot dan ook het meest, de andere drie hadden zichtbaar meer moeite om het beest te laten doen wat ze wilden. Dit tot groot vermaak van Frieda die ze voorbij stoof, per ongeluk de zee in. Helaas was een stijve rug, spierpijn, grote blauwe plekken en bebloede handen (touwen dienden als geïmproviseerde teugels) het resultaat bij het afstijgen, maar dat drukte de pret niet…